Yazmak İstiyorum

Yazmak istiyor ellerim, her şeyi; ama her şeyi…

Yazmanın esrarengiz tılsımına kendimi kaptırmak,

uçmak, enginlerden ummanlara doğru

süzülmek istiyor ellerim de, yüreğim de, ben de…

Yüreğimin ta diplerine ulaşmak istiyor ellerim.

Sözcükleri yan yana öylesine dizmek istiyor ki,

okuyunca sol tarafımın da,

benim de ya da her kim gözlerini yürütecekse bu garip mürekkep renginde,

heyecanlanmamızı istiyor.

Yazmak istiyor ellerim.

Yüreğim yazmamı istiyor.

Ben yazmak istiyorum.

Dünyayı böyle yaşamak istiyorum.

Yaşamı dünyaya böyle sığdırmak…

dostu onlarca sözcüğün arasına muntazam yerleştirmek istiyorum.

Düşmanımı anlatmamak…

Gri, mavi, ya da siyah sevgililer görmek istiyorum:

Kalemin ucundan sızıp kelam olsun,

hoş kelam olsun, tebessüm olsun, selam olsun.

Anlatmaya doymamak, anlata anlata doymaktır dileğim.

Kaçmak… Dosta kaçmak… Düşmandan kaçmak için yazıyorum.

Bir ücrada “sen” bulmak, “sana” gelmek için kuytulanmak…

Cehennemden azad için istiyorum.

Sevmeler yaratıp azab için yazıyorum.

Ağlamak için gülmenin son haddine varmak,

haddimi bilmeden gülmek ağlamak için… Yazıyorum…

Anlamak için yazıyorum.

Anlaman için yazıyorum…

Maruf Öztoprak