SENİ BANA GETİRMEZ Kİ

Gözlerinde buldu yüreğim kendini,
Güneşine saçtım paramparça benliğimi,
Sensindir belki de bu kalbin son seferi,
Ağlayıp dökmek bir parça göz yaşı;seni bana getirmez ki.

Martılar mahzun olmuş uçuyor sonsuzlukta,
Susar oldu bülbüller simsiyah kör bir karanlıkta,
Belki görür gözlerin ismimi kuytu bir mezarlıkta,
Kaybolup karışmak toprağa; seni bana getirmez ki.

Kan gider kalbimin kırık parçasından oluk oluk,
Diktiğim güller şimdi benzi sararmış insan misali soluk,
Gözlerim ufukta bekler seni ama görünen koskoca sonsuz bir boşluk,
Susup haykırışları içime atmak seni bana getirmez ki.

Zindan hayatı gibi yaşamıştım sensiz geçen günleri,
Sevmek ne uzun kelimeymiş meğer geç oldu göreli,
Kalbim ilelebet sana kilitli, kendimi bildim bileli,
Beni bana bırakıp kaçmak seni bana getirmez ki.

Umut Çetinkaya

Umut Çetinkay'nın Diğer Şiirleri İçin TIKLAYINIZ!