İnsan geçmişini sevemez mi?

Aslında sevebilir ama anımsayarak...
Aşk nedir peki?

Ben sende buldum bu hissiyatı.
Ama nasıl?

Dünde kalarak mı?

Yoksa yarına koşarak mı?
Ben, dünde kalarak buldum bendeki seni...

Geçmişteki ağ bağlamış hatıralarımızı düşünerek nefes aldım yokluğunda,
Hep seni düşündün gözlerim hep aradı seni karanlık sokaklarda.
Ansızın, çıkar gelirsin diye...

Ve ben hiç var olanı sevmedim, sahiplenmedim...
Nedeni ise yarına koşarak değil de dünde kalarak yaşamak...
Çünkü sen vardın dünde...

Çünkü; bir an bile unutamadığım gözlerin vardı...
Ve ben onlarla geldim bu güne.
Yarına da hiç koşmadım zaten.

Çünkü biliyordum;
Biliyordum, bir gün güneş gibi doğacağını üstüme.
Biliyordum;ufak bir ışık tutacağını dünüme,
Biliyordum; yanlız bırakmayacağını beni bu hayatın tozlu yollarında...

Ve artık sen varsın yanımda...

Bir ömür hasretini çektiğim,
Yokluğunda hayalinle avunduğum,
Sensizliğin ortasında karanlığa gömüldüğüm,
Gözlerimin toprağına gözlerini gömdüğüm,
İçimdeki sevdayı göz yaşlarımla büyüttüğüm,
Sensiz geçen her anımın yasını tuttuğum,
Ve ve her an gurbet gibi özlemini çektiğim,
Sen varsın artık yanımda, sen varsın!!!

Umut Çetinkay'nın Diğer Şiirleri İçin TIKLAYINIZ!