Kanlı hayatlardır içilen billur bardaklarda

Kelimeler de maskelidir gülüm!
Riya payesi tırnaklarda saklanan günün,
Sahte kumpanyadır
Salınan göz bebeği gibi sülün!

***
Yine söylense, siyah duvarlara!
Üstüne alınan çıkmaz bu sözlere!
Bilge kağan misali kazıtsam taşlara
İlkel derler ayaktaki naaşlara.

***
Heyhat!
Âşık misali kelime derme,
Doğru sözü her yöne germe!
Urgan çığlığı ile ağla ki
Köpeklerin gününe gün verme.

***
Kırık kalemle verilmez hüküm
Türkçedir benim tek sözüm!
Devrik cümlelerdeki düğüm
Çözülmez yıkık kubbede.

***
Anlaşılır mı bu küfür, düşün?
Ölü kadar asil olamayan sefil
Belki, çarmıha çekilecek bedene, can gelir.
Çünkü Hz. İsa kefil!

***
Anlatılanlar beyhude
Hayatta durmam diyor.
Son söz bu olmalı
"kelimeler duygularımızı kirletiyor’’
ve kırılıyor yürek bir gül gibi.

Mehmet Kütükçüoğlu