HAYAT

Kayıp giderken hayatım ellerimin arasından,
Eğilipte toplayamadım düşen parçalarımı,
O hayatla birlikte sende kayıp gittin ellerimden,
Artık çok geç dedi yüreğim döndürmez geriye baharımı.

O ellerden bana kalan tek teselli sensin,
Bir yağlı urgana tutunmuşum meğer,
Bilemedim ki baharımın solacağını,
Bilemedim;seni yaşarken bir sevda kırıntına muhtaç kalacağımı.

Eriyip biterken sevdam varamadım farkına,
Keşkelerimi sayarken kaybettim seni,
Dalmışım meğer eriyen hayatımı seyretmeye,
En sonunda bir çift göz kaldı, o da başladı erimeye.

Kayıp giden hayatımdan öte bir çift göz kaldı,
Arkandan sana bakan, seni bir gurbet gibi özleyen,
Kimi zaman ıslandı, kimi zaman buruk baktı,
Ama seni hep aradı gözlerim;seven ve bekleyen...

Hayatımı bir kar tanesine benzetirim.
Güneş doğunca o kar tanesi sessizce erir ya;
Bende aynen öyle eridim işte;kül oldum,bittim,
Benim güneşimde biraz sen biraz da zamandı işte...

Umut Çetinkaya

Umut Çetinkay'nın Diğer Şiirleri İçin TIKLAYINIZ!