YUNUS EMRE ŞİİRLERİ
GÖNÜL ÇALABIN TAHTI
Miskinlikte buldular, kimde erlik var ise
Merdivenden ittiler, yüksekten bakar ise
Gönül yüksekte gezer, dem-be-dem yoldan azar
Dış yüzüne o sızar içinde ne var ise
Ak sakallı pir hoca, bilemez hali nice
Emek vermesin hacca, bir gönül yıkar ise
Sağır işitmez sözü, gece sanar gündüzü
Kordur munkirin gözü, alem münevver ise
Gönül Çalabın tahtı, ÇALAP gönüle baktı
iki cihan bedbahtı, kim gönül yıkar ise
Sen sana ne sanırsan ayruğada onu san
Dört kitabın manası budur eğer var ise
Bildik gelenler geçmiş, konanlar geri göçmüş
Aşk şarabından içmiş, kim mana duyar ise
Yunus yoldan azuban, yüksek yerde durmasın
Sinle sırat görmeye, sevdiği didar ise
Yunus Emre
*** ***
Dem-be-dem: Zaman zaman
Münevver: Bilgili,Aydın
Çalap: ALLAH
Pir koca: İhtiyar
Bedbaht:Talihsiz
Sin: Mezar
Sırat: Cennet yolu
Didar: Allaha kavuşma, hakkın yüzü
Maruf Öztoprak
Mustad'af
Sadık Albayrak
Umut Çetinkaya
Eyüp Sabri
Mehmet Kütükçüoğlu