-DİLSİZ-

Gönlümün kıyısına vurdu minicik bir dalga ...
Sanki sardı beni sensizlik..
Duvar olmuş kalbime gözlerin;
Bulaşmış tenime, hüznün soluk bir rengi...

Üşüyorum...
Rüzgara tutulmuş bir kurumuş yaprak misali...
Serpiliyorum yokluğunun bahçesine...
Özledim, ruhum titriyor...

Her gece rüyamda ellerini görmek...
Dokunamamak....
Ömrümden ömür alıyor...

Bu gece beyaz bir sayfaya sığdırıyorum sensizliğimi;
Sığmayacağını bile bile....

İşte yazıyorum:' seni seviyorum! '
Anlatamayacağımı bile bile....

Umut Çetinkaya