-DENİZ KABUKLARIM-

Deniz kabuklarım...

Her kıyıdan bir deniz kabuğu topladım...
Senin için...
Hani anılar kaybedilmemek için bir bir dizilir ya albümlere...
Bende kaybetmemek için diziyorum bir bir kabuklarımı iplere...
Seni kaybetmemek için...
Her bir kabukta ayrı bir parçan var çünkü...
Her bir kabukta ayrı bir renk ayrı bir susuş ayrı bir ıslaklık...

Sanki sessizlik yemini etmiş kalbim sensiz geçen her saniye adına...
Denize karşı bir gece mırıldanırken yazdığım mısraları...

Deniz kabuklarım...
Şimdi sizi izliyorum;
Kalbimin sızıntısı, bir damla göz yaşı döke döke...
İpe diziyorum sizi hatıralarım dağılmasın sessizce diye...
Kaybolmasın diye beynime kazıyorum deniz kabuklarımı...
Çünkü;
Her birinde ayrı bir sen varsın sevdiğim...

Hatırlar mısın?
Bir zamanlar beraber toplardık sahil kenarında deniz kabuklarını...
Gemiler dalga yaratırdı da koskoca derya kıpırdardı aniden;
Biz ürperirdik...
Deniz kabukları gidecek diye...

Artık deniz kabukları seni arar oldu...
Ne onlar mutlu sensiz ne de ben...
Ne onların bir anlamı var ne de benim sensiz...
Ne onlar güzel ne ben gülüyorum sensiz...

Sanki bir daha topladığımız kabukların limanından gemi geçmeyecek;
Sanki bir daha dalga çıkmayacak;
Rüzgar esmeyecek bir daha sevdiğim sen yoksun diye...
Liman kuruyacak olmadığında...
Ne güneşin pembesi aydınlatacak balıkları...
Ne gemilerin motor sesi uyandıracak martıları...
Ne de kumsala yazdığım ismin kalacak sensiz bu limanda...
Ne de ben sevdiğim...
Bende olmayacağım artık sensiz...
Olamayacağım...

Deniz kabuklarım...
Zaten bir deniz kabuklarım kalmıştı senden geriye...
İpe dizdim hepsini...
Şimdi de götürüyorum yanımda;
Hasretine arkadaş olarak...

Bu sensiz anlamsız limandan sensizliğin son bulduğu yere doğru...
Gidiyorum...Deniz kabuklarım da yanımda...
Deniz kabuklarımı sana vereceğim birgün sevdiğim...
Biz ayrı olsakta kalbimiz bir ya...
Kavuşturacağım seni deniz kabuklarına;
Güneşin sıcaklığı balıkları ısıtırken koşacağım gözlerine doğru...
Kış vururken satırlarıma kucaklayacağım seni...
Sonsuzluğa giden yolda ellerini tutmaya doğru..

Umut Çetinkaya