YUNUS EMRE ŞİİRLERİ
ÇIKTIM ERİK DALINA
Çıktım erik dalına anda yedim üzümü
Bostan ıssı kakıyıp, der ne yersin kozumu
Ağrılık yaptı bana, bühtan eyledim ona
Çerci de geldi dedi, niye aldın kuzumu
*** ***
Kerpiç koydum kazana , poyraz ile kaynattım
Nedir diye sorana, bandım verdim özünü
iplik verdim çulhaya sarıp yumak etmemiş
Becid becid ısmarlar, gelsin alsın bezini
*** ***
Bir serçenin kanadın, kırk katıra yüklettim
Çift dahi çekemedi, şöyle kaldı kazını
Bir sinek bir kartalı salladı urdu yere
Yalan değil gerçektir ben de gördüm tozunu
*** ***
Bir kut ile güreştim, elsiz ayağım aldı
Güreşip basamadım göyündürdü özümü
Kaf dağından bir taşı şöyle attılar bana
Öylelik yola düştü, bozayazdı yüzümü
*** ***
Balık kavağa cıkmış, zift turşusu yemeğe
Leylek koduk doğurmuş baka şunun sözünü
Gözsüze fısıldadım sağır sözüm işitmiş
Dilsiz çağırıp söyler dilimdeki sözümü
*** ***
Tosbağaya sataştım , gözsüzsepek yoldaşı
Sordum sefer nereye , Kayseriye azimli
Yunus bir söz söyledin, hiçbir söze benzemez
Münafıklar yüzünden örttün mana yüzünü
Yunus Emre
*** ***
Issı: Sahibi
Kakımak: Kızmak
Koz: Ceviz
Bühtan: İftira
Çerci: Seyyar satıcı
Becid: Acele
Kut: Kötürüm
Göyündürmek: Kendi kendine yanmak
Koduk: Sıpa
Gözsüzsepek: Köstebek
Münafık: İçi dışı bir olmayan, sahte Müslüman
Maruf Öztoprak
Mustad'af
Sadık Albayrak
Umut Çetinkaya
Eyüp Sabri
Mehmet Kütükçüoğlu