SEN OLMADIKTAN SONRA

Anlamıyorum sevdiğim...

Kim o gözlerindeki yabancı?
Neden bu kadar acı bu sevda neden yalancı?
Bana sırdaş oldu kalbimdeki bu sancı....
Kurtulamıyorum..Yokluğunun boşluğundan..Kurtulamıyorum...
Çırpındıkca kayboluyorum..

Kayboluyorum...
Hani deryada savrulup deryadan haberi olmayan balıklar vardır ya...
İşte aynı onlar gibi...

Ne ben beni biliyorum...
Ne de benim bildiklerim...

Umrumda da değil zaten...
Ne ben..
Ne benliğim..
Ne de beni bilenler...
Banane...
Sen olmadıktan sonra...

Zaten onlar da göç ederler sonbaharda sensizliğin estiği yerlere...
Çünkü;
Yetmez ki bana Beyoğlunun sönmeyen ışıkları...
Kıs kulesi deryayı kucaklar...

Banane...
Sen olmadıktan sonra...

Bahar gelmiş, çiçek açmış....
Su durulmuş, ırmak coşmuş....
Çiçek açmış kuşlar şarkı söylerken ağaçlarında...
Ve aniden yıldız kaymış;
Seni bulutlardan güneşten sorarken...
Şimdi ise karabulutlarla gölgeleniyor sensizliğim...

Banane...
Sen olmadıktan sonra....

Umut Çetinkaya